Gəmisiz Liman

Gəmisi olmayan bir liman kimiyəm.Bir zamanlar gəmilərim çox idi.Hara getsələrdi axırda dönərlərdi.Baxılmadığımdan paslanıram artıq.Gələnim yox gedənim yox.Gəmilər deyəsən yeni bir liman axtarışındadılar bəlkə də tapmışlardır.Görəsən mənim qədər geniş bir limandadırlar?...Bilmirəm.Məni düşündürən axı mənim nəyimi bəyənməmələridir.Bütün gün ya dalğalar çoşğun bir şəkildə çırpılır mənə ya da günəş ən qızmar şüalarını mənim tərəfə döndərir.Üstüm də bir lənət var deyəsən.Hələ sənə küləkli havadan danışmıram.Hərdən qonaqlarım olur.Yəqin ki,bildin qağayılar və qarğalar.Onlarda çox durmazlar dəqiqələr sonra uçub gedərlər.Mənə çox təəccüblüdür.Bəs görəsən məni nəyə görə sökmürlər.Qurtarmırlar bu əzabdan məni.Yox olub gedərdim.Gör nə qədər sevirəm ki onları hər gün düşünürəm ki,görəsən yeni bir liman tapdılar?Rahatdırlarmı?Yoxsa böyük bir burulğan onları məhv etdi?Tək bir şeyi bilirəm o da ki,əsla amma əsla mənim kimi liman heç bir zaman olmayacaq...

Foto üçün təşəkkür-Nijat Mammadzadə Photoblog