Dayandır Məni

Dəyandır məni.Gedirəm.Gedərək hara gedəcəyimi bilmirəm.İndi elə bir haldayam ki,heç bir şey inan heç bir şey.Anlada bilmirəm.Sadəcə sözləri uzadıram.İçimdə bir varlıq var.Bilirsən sanki dünyaya göz açmış bir körpə kimiyəm.Heç nəyi anlamaz və heçnəyi bilməz amma...Bir iki doğma insan var sadəcə onları bilirəm.Korpə kimi ana və atasını tanıdığı kimi.Bir iki insan sadəcə doğmadır mənə.Həqiqəti dəsəm çox insan itirdim.Peşmanmıyam?Həqiqətən yox.Bu da bir həqiqətdir ki,onları eqomun təsiri ilə itirdim.Necə bir eqodur bu qısaca izah edim.Tanrını belə qısqanıram insanlardan.Mükəmməl biri olduğumu deyə bilmərəm amma demək bu sözü qeyd edirəmsə buna cəsarətim çatır deməkdir.Getməyim üçün bir səbəb yoxdur.Heç qalmağım üçün də həmçinin.Bu fikir hardan ağlıma gəlir heç bilmirəm.Bəlkə də içimdə ki,canlıdı bunu istəyən.Biz bir-birimizə tam əksik.Nə mən onun kimi olmaq istəyirəm nə də o mənim kimi.Görünür o qalibdir hələki.Mən bu şəhəri çox sevirəm.Gecələrini,küçələrini,musiqilərini amma içimdə olan bu canavar məni sanki dişləri ilə bərk-bərk tutub aparır bir leş kimi.Səndən tək istəyim var...Dayandır Məni!

Şəkil üçün təşəkkür:Nicat Məmmədzadə